قصيدة لخراط الكليمات
اشرف رمسيس بعنوان
كفاكى يا دنيا
كفايه دمع يا عنيه
كفايه حزن عالدنيا
كفايه جراح صراخ ونواح
على الدنيا الى مش دايمه
على الدنيا الى يوم فانيه
يا مليه من الهموم روحى
ويا دمعه على الخدود رووحى
ويا روحى من دنيتى زووحي
دنا من الهم وجروحى
يبات الدمع فى مسوحي
لا جه يوم جف لو لحظه
ولا لنارى فى يوم طفى
بعيش اللحظة باللحظه
وانا بضحك على روحى
واقول يمكن اكون غلطان
وبكره بالكتير بعده اكيد حيبان
واعشم روحى واتحضر
وابان فرحان
ومن جوايه بطقطع
وعمرو ما بان
ومن صبرى بنيت مصنع
وفى المصنع سكن ثعبان
وثمم صبر صبارى وانا
صانعه عشان قالوا دوا الاحزان
وجبت الفاس وكلى حماس
وانا بصرخ على الثعبان
لابد فى يوم تذوق من الكاس
تموت احسن تفيد الناس
لا يوم تحزن ولا فى حزنك
تموت زيى وتموت وخلاص
كده احسنلك
ولو فيه يوم روحك رجعت
وتسالنى حقلك ليه
لان الموتى لا تحزن
وان متنا حنحزن ليه
اقله نفيدها بسكوتنا
يموت صوتنا مع متنا
ولا فى الام ولا اوجاع تموتنا
ولا فى صراع ورى احلام
وجرى طويل ورى الايام
تبص تلاقى يوم روحك
راحت رايحه راحت منك
وفى الراحه بقت ميته
ومرتاحه سابت احزانها
فى الدنيا لناس تانيه
لناس فانيه لسه الاحزان محوطاها
خلاصه القول يا دنبا حقولهالك
دا مهما تعزبى فينا
وتجيبى عالينا فى واطينا
لابد فى يوم تفارقينا
وتيجى بناس كتير غرنا
ونبقى صفحه فى تارخك
ويحكوا عنا ناس غيرنا
دا كاس لازم نشرب من العلقم
دا صنع جدودنا لولادنا واولنا
دا كان ااادم واكل الموت واكلنا
ومات ااادم ولسه الموت بياكلنا
وخوف ورى خوف نعيش فى الخوف
نموت من الخوف نخاف لنموت
ووحده الخوف مموتنا
وكاتم فى القلوب صوتنا
واللى يحب يتكلم بيتكمم
وموت من الخوف يسكتنا
وكلو ماشى فى طريقه
لكن تايه رايح للموت
اتارى الموت اااخر حاجه
اااخر حاجه فى سكتنا
وادام رحنا لسه ويانه
وساكنه وعيشه جوانه
يا ريت تصرخ فى وش الخوف
تقول للموت ادام عايشين حنتكلم
وكلامنا دليل على حياتنا
وامواتنا دى راح تقوم تانى
وموت يا موت مع شيطانك
وصلطانك ودوق كاسك
ودى نهايتك نهاية الخوف
نعيش وتموت بلا صلطه
بلا جبروت
اشرف رمسيس بعنوان
كفاكى يا دنيا
كفايه دمع يا عنيه
كفايه حزن عالدنيا
كفايه جراح صراخ ونواح
على الدنيا الى مش دايمه
على الدنيا الى يوم فانيه
يا مليه من الهموم روحى
ويا دمعه على الخدود رووحى
ويا روحى من دنيتى زووحي
دنا من الهم وجروحى
يبات الدمع فى مسوحي
لا جه يوم جف لو لحظه
ولا لنارى فى يوم طفى
بعيش اللحظة باللحظه
وانا بضحك على روحى
واقول يمكن اكون غلطان
وبكره بالكتير بعده اكيد حيبان
واعشم روحى واتحضر
وابان فرحان
ومن جوايه بطقطع
وعمرو ما بان
ومن صبرى بنيت مصنع
وفى المصنع سكن ثعبان
وثمم صبر صبارى وانا
صانعه عشان قالوا دوا الاحزان
وجبت الفاس وكلى حماس
وانا بصرخ على الثعبان
لابد فى يوم تذوق من الكاس
تموت احسن تفيد الناس
لا يوم تحزن ولا فى حزنك
تموت زيى وتموت وخلاص
كده احسنلك
ولو فيه يوم روحك رجعت
وتسالنى حقلك ليه
لان الموتى لا تحزن
وان متنا حنحزن ليه
اقله نفيدها بسكوتنا
يموت صوتنا مع متنا
ولا فى الام ولا اوجاع تموتنا
ولا فى صراع ورى احلام
وجرى طويل ورى الايام
تبص تلاقى يوم روحك
راحت رايحه راحت منك
وفى الراحه بقت ميته
ومرتاحه سابت احزانها
فى الدنيا لناس تانيه
لناس فانيه لسه الاحزان محوطاها
خلاصه القول يا دنبا حقولهالك
دا مهما تعزبى فينا
وتجيبى عالينا فى واطينا
لابد فى يوم تفارقينا
وتيجى بناس كتير غرنا
ونبقى صفحه فى تارخك
ويحكوا عنا ناس غيرنا
دا كاس لازم نشرب من العلقم
دا صنع جدودنا لولادنا واولنا
دا كان ااادم واكل الموت واكلنا
ومات ااادم ولسه الموت بياكلنا
وخوف ورى خوف نعيش فى الخوف
نموت من الخوف نخاف لنموت
ووحده الخوف مموتنا
وكاتم فى القلوب صوتنا
واللى يحب يتكلم بيتكمم
وموت من الخوف يسكتنا
وكلو ماشى فى طريقه
لكن تايه رايح للموت
اتارى الموت اااخر حاجه
اااخر حاجه فى سكتنا
وادام رحنا لسه ويانه
وساكنه وعيشه جوانه
يا ريت تصرخ فى وش الخوف
تقول للموت ادام عايشين حنتكلم
وكلامنا دليل على حياتنا
وامواتنا دى راح تقوم تانى
وموت يا موت مع شيطانك
وصلطانك ودوق كاسك
ودى نهايتك نهاية الخوف
نعيش وتموت بلا صلطه
بلا جبروت
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق