قصيده بعنوان بكتب
بقلم خراط الكلمات اشرق رمسيس
من قلبى بكتب بس الكلام منافعنى
على روحى بكدب وقطار العمردافعنى
يحكيلى وكل يوم يكدب وفوق السما
على جناحه بيرفعنى
يخلينى اعيش احلام وانا موهوم
كما الهيمان
اقوم من نومى اتغطى
وانا نايم لكن عريان
احاول يمكن ادفى
وبحر الحزن فى سريرى
ومش ممكن ينام غرقان
واعوم فى التوهة وفى همى
اموت احزان لا لاقى اشكى ليك دمعى
ولا دمعى ده بيسعنى
وكرابيج الظلام قاسيه
وطول الوقت على جسمى بتلسعنى
بتالمنى بتوجعنى
وبعد ما امشى واتحمل
يدوب اوصل ترجعنى
دنيايه يا قاسيه نسيانى ليه ناسيه
والخطوه بمشيها وفى ظلم لياليها
ترمينى توقعنى
يا صبح فين النور رنا ماشى وصط قبور
وفى ارض عتمه وبور عمال الف وادور
وكانى فى متاها وخدانى جواها
دوامه ماتهدى معرفش انا مداها
بصرخ ومين يسمع من قلبى كام ااهه
لو كان الصراخ ينفع عمر الصدى ما يرجع
ويزيد على وجعى على الاهه ميت اهه
بقلم أشرف رمسيس
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق